کیک‌آف: چک‌اینی که تمام می‌شود

تیم از نظر بدنی آماده است، اما عملکردش افت کرده

هیچ منبعی به‌تنهایی کافی نبود

هر یافته باید دست‌کم از دو منبع مستقل پشتیبانی می‌شد. فرضیه‌ها پیش از دیدن فانل نوشته شدند تا داده آزمونشان کند، نه تأییدشان.

از ۱۲۸ ورودی، ۳۶ ثبت کامل

دو پله‌ی بزرگ: از شماره به کد تأیید (۵۱ نفر، ۴۰٪) و از سؤال ۴ به ۵ (۱۳ نفر، ۲۱٪). همین دو، نزدیک ۷۰٪ کل ریزش‌اند. از سؤال ۹ به بعد تقریباً کسی نمی‌رود.

مسیر خطی ۱۵ سؤالی، با تعداد نفرات روی خط‌ها

یادداشت‌های زرد مشکلاتی‌اند که آنالیتیکس نشان نمی‌دهد.

طول پرسشنامه هزینه دارد، اما نه جایی که انتظار داشتم

پنج یافته، هر کدام با دست‌کم دو منبع

«کاربر الف» و «کاربر ب» دو ضبط جلسه روی گوشی اندرویدند؛ زمان‌ها از روی ویدیو، با دقت حدود یک ثانیه.

دامنه × شدت × اطمینان

یکی را باید مجبور کرد، دیگری بقیه را همراه می‌کند

دو سر طیف بازیکنانی که داده نشان داد: کسی که پیش از سؤال اول می‌رود، و کسی که تا ته می‌رسد اما چیزی پس نمی‌گیرد. طراحی باید برای هر دو کار کند.

زیر ۳۰ ثانیه و ۶ تا ۸ تپ، در سه دور

قواعد سراسری: همه‌ی مقیاس‌ها یک جهت با برچسب دو سر؛ همه‌ی سؤال‌ها درباره‌ی «همین الان / امروز»؛ هیچ تبلیغی داخل فلو؛ پیشرفت با عدد؛ هیچ تصحیحی به صفحه‌ی ورود برنمی‌گردد.

از ۱۵ سؤال به ۵ سؤال ثابت و ۲ شرطی

ورود یک‌باره، ثبت روزانه و اپل واچ

از فلو به طراحی نهایی: چه عوض شد و چرا

ورود یک بار، و بدون فرم

حساب را باشگاه می‌سازد و پیامک دعوت می‌فرستد. بازیکن یک بار وارد می‌شود و بعد اپ همیشه با «امروز» باز می‌شود.

چهار سؤال، یک کارت، یک نگه‌داشتن

از ۹۰ دقیقه پیش از تمرین تا ۳ ساعت بعد از آن، باز کردن اپ مستقیم به چک‌اینِ همان وقت می‌رود. اگر بازیکن صفحه را با دکمه‌ی بستن (×) ببندد، جواب‌هایش می‌ماند و اپ می‌پرسد «بعداً یادت بیندازم؟».

هر سؤال یک صفحه، هر کلیک تاج یک پله

نسبت به دور ۲، ساعت دیگر به گوشی تکیه نمی‌کند: بازیکن کنار زمین کل چک‌این را روی مچش تمام می‌کند. یادداشت، تگ و روند فقط روی گوشی‌اند.

رنگ برچسب است، نه قضاوت

هر سؤال رنگ خودش را دارد و فقط روی کنترل خودش؛ هیچ حالی سبز یا قرمز نمی‌شود. همین صفحه با توکن‌های Kickoff ساخته شده و در تم تیره پله‌های روشن‌تر همان رنگ‌ها را می‌گیرد.

همه‌ی صفحه‌ها و سیستم طراحی، در فیگما

آیا نسخه‌ی جدید مشکلات فاز ۱ را حل می‌کند، و مشکل تازه‌ای نساخته؟

تست برای اثبات درست بودن طراحی نیست؛ برای پیدا کردن جایی است که هنوز می‌شکند.

۴ نفر، ریموت، روی گوشی، ۱۵ دقیقه

سه تسک، هر کدام برای سنجیدن یک یافته

هر تسک به یکی از یافته‌های فاز ۱ وصل بود. وسط کار کمکی نمی‌کردیم؛ آن‌چه ثبت شد رفتار روی صفحه بود: زمان، مکث‌ها، تپ‌ها و برگشت‌ها.

کجا جواب داد، کجا هنوز می‌شکند

قاعده‌ی اولویت، مثل فاز ۱: چند نفر × چقدر جدی × چقدر مطمئنیم. مشکلی که ۳ نفر از ۴ نفر داشتند الگوست؛ مشکلی که یک نفر داشت فرضیه است.

تکرار بعدی